Τα παιδιά, σαν να άνοιξαν τις σελίδες του βιβλίου και να φύσηξε μέσα τους ένας νέος άνεμος, άγγιξαν με ευαισθησία τα μεγάλα ερωτήματα του σύγχρονου κόσμου. Αναρωτήθηκαν πού κρύβεται η ομορφιά σήμερα. Μήπως στις μικρές στιγμές ειρήνης που φυτρώνουν ακόμη και μέσα σε τόπους πολέμου; Μήπως στις σελίδες ενός βιβλίου που διαβάζουν παρέα παιδιά πρόσφυγες, βρίσκοντας για λίγο καταφύγιο στη φαντασία; Ή μήπως στην αθωότητα εκείνων που βρίσκουν το θάρρος να πουν «λυπάμαι» και να επανορθώσουν για τον εκφοβισμό που άσκησαν σε συνομηλίκους τους από άλλες χώρες;
Σιγά σιγά, μέσα από τις φωνές τους, η ομορφιά αποκαλύφθηκε όχι ως κάτι μεγάλο και θορυβώδες, αλλά ως μικρές σταγόνες, σταγόνες που πέφτουν αθόρυβα σε έναν κόσμο που καθημερινά δοκιμάζεται. Κι όμως, όταν αυτές οι σταγόνες συναντούν μια καθαρή καρδιά, ενώνονται, υψώνονται και γίνονται σύννεφα ομορφιάς. Σύννεφα που καθαρίζουν την ψυχή, που μας θυμίζουν ότι η καλοσύνη δεν χάνεται, απλώς χρειάζεται κάποιον να την ανασύρει.








0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου